Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

Αέρααααααααααααααααααααα...


Μια αχτίδα χλωμοκίτρινου, δειλού  φωτός
από σπασμένο λαμπατέρ,
μια αφή από πλαστικό τραπέζι,
και σε λερό σεντόνι
αίσθηση ύπνου άυπνου.
Θρυψαλιασμένη ακοή από ψευτιές,
κι  εσώρουχα που βρώμισε η ανάγκη,
η όσφρηση ανύπαρκτη.
Το σώμα μακριά απ' την ψυχή
και η ψυχή, χιλιόμετρα μακριά από το σώμα
Πόσο μπορεί  να ειπωθεί ζωή αυτό το σκηνικό ;
Αέρααααααααααααααααααααα...
Θέλω αέρααααααααααααααααααααα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου